strzęp

1. Coś poszło, pójdzie w strzępy «coś zniszczyło się, zniszczy się, porwało się, porwie się na kawałki»: Szybko stawiamy namiot, żeby wleźć do środka i rozgrzać się. Na tym wichrze jest to bardzo trudne. Jeden nieostrożny ruch i namiot pójdzie w strzępy. A. Bobkowski, Szkice.
2. Czyjeś serce, czyjaś dusza drze się, rwie się w strzępy, na strzępy «ktoś doznaje uczucia silnego bólu, żalu, rozpaczy»
3. Rozerwać, rozszarpać, rozedrzeć kogoś na strzępy, w strzępy «wyrazić swój gniew, złość wobec kogoś»: – Zatłukę! – wydzierał się Bohdan. – Zabiję cię, bydlaku! Nie uciekniesz, swołocz, rozszarpię na strzępy, stój! A. Minkowski, Szaleństwo.
4. Strzęp ludzki, strzęp człowieka «o człowieku wyniszczonym fizycznie lub moralnie»: Tam śmierć, strzępy ludzkie i ruiny domów, setki zabitych i tysiące opłakujące najbliższych (...). A. Bobkowski, Szkice. Ja nie mogłem patrzeć na jej cierpienie. Przecież to strzęp człowieka. W. M. Korczyńska, Wróć.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • strzęp — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. strzęppie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} porwany, poszarpany kawałek czegoś; okrawek : {{/stl 7}}{{stl 10}}Strzępy papierów, blachy, poprutej bielizny. {{/stl 10}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • strzęp — m IV, D. u, Ms. strzęppie; lm M. y «kawałek czegoś, np. tkaniny, papieru, skóry, zwykle oddarty, urwany, wiszący, z poszarpanymi brzegami; w lm także: rzecz (zwłaszcza odzież) porwana, podarta, poszarpana; łachmany» Strzęp bandaża. Chodzić w… …   Słownik języka polskiego

  • strzęp ludzki [człowieka] — {{/stl 13}}{{stl 7}} ktoś strasznie zmaltretowany, sponiewierany, upodlony : {{/stl 7}}{{stl 10}}Z obozu koncentracyjnego wrócił nie Olek, ale strzęp ludzki. Strzępy ludzkie wracały z łagrów. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • człowiek — 1. Człowiek bez charakteru «człowiek o słabej woli»: Po każdym niespełnieniu wracałem do domu, przekonany, że jestem człowiekiem bez charakteru. S. Mrożek, Opowiadania II. 2. Człowiek bez jutra «człowiek niemający perspektyw, szans osiągnięcia… …   Słownik frazeologiczny

  • ludzki — Coś z ludzką twarzą «o czymś, co ma obecnie łagodniejszą formę, jest bardziej przyjazne człowiekowi, ma pewne cechy humanitaryzmu»: (...) nie wiem, czy wołanie o kapitalizm z ludzką twarzą nie jest kolejną utopią, ale starać się trzeba. TV rep… …   Słownik frazeologiczny

  • Пясецкий, Сергей Михайлович — Эта страница требует существенной переработки. Возможно, её необходимо викифицировать, дополнить или переписать. Пояснение причин и обсуждение на странице Википедия:К улучшению/16 декабря 2012. Дата постановки к улучшению 16 декабря 2012 …   Википедия

  • drzeć się — pot. Gęba się komuś drze «ktoś ziewa, komuś chce się spać»: – Widzę, że ci się gęba drze... – Oj tak, już na mnie pora, wcześnie wstałem (...). Roz tel 1997. Czyjeś serce, czyjaś dusza drze się w strzępy, na strzępy zob. strzęp 2. Drzeć się jak… …   Słownik frazeologiczny

  • dusza — 1. Aż dusza rośnie «powiedzenie wyrażające radość, zadowolenie z czegoś»: (...) zgodnie pracują, pomagają sobie... aż dusza rośnie (...). Roz bezp 2001. 2. Bratnia, pokrewna, przyjazna dusza «człowiek bliski komuś pod jakimś względem, podobny do… …   Słownik frazeologiczny

  • pójść — Alkohol (wino, wódka itp.) poszedł komuś do głowy, w nogi zob. iść 1. Bomba poszła w górę zob. bomba 3. Cała para poszła w gwizdek zob. cały 1. Coś komuś poszło jak po maśle, jak z płatka, jak po mydle zob. iść 4. Coś (nie) poszło komuś na… …   Słownik frazeologiczny

  • rozedrzeć — Rozdzierać szaty (nad kimś, nad czymś) zob. szata. Rozedrzeć kogoś na strzępy, w strzępy zob. strzęp 3. Rozedrzeć (na kogoś) gębę, pysk, mordę zob. gęba 4 …   Słownik frazeologiczny

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.